fbpx

We zijn in Catalonië met een groep moedige, vrolijke en soms ook vermoeide vrouwen.  Het hoofd zit vol, het lijf is strak, de thuissituatie is onder controle en we hebben er zin in.

Op dag 2 maken we een prachtige wandeling door de bergen. Het pad klimt wat en daalt dan weer. Er zijn vergezichten en het ruikt heerlijk. Een van de vrouwen, ik noem haar Karin, is voor het eerst weer op reis nadat een ziekte haar met ongekende kracht velde. Zij is arts en weer (lekker?) aan het werk. Maar Karin is ook moe, doodmoe en voelt en weet dat ze op wilskracht aan het bikkelen is. Dat ze zich op doorzettingsvermogen en kracht staande houdt . Ze weet ook dat dat de weg niet is en wil daar vanaf. Ze wil leren mee stromen met het leven. Met deze intentie gaat ze mee op reis.

De eerste ochtend blijft ze wat langer in bed liggen en die dag lijkt ze wat afwezig in de groep. Tijdens het eten komt het eruit: “Al die oefeningen en meditaties, dat ging toch niet werken en een tekenen tsja dat kan ik niet”. Het vooruitzicht van een wandeling, van in actie komen, ja dat spreekt haar heel erg aan. Na een klein uur wandelen, rusten, kijken en hijgen, komen we bij een stijl pad naar beneden. Het pad leidt ons naar een diepblauwe poel water, omringd door rotsblokken, frisheid, vogels en stilte. “Ohhhhhhhhh” roept Karin uit en springt over de rotsen en laat haar voeten in het water bungelen. Zo blij als een kind. Niets te merken van haar vermoeide en iets te zwaar geworden lichaam: ze doet een yogapose op een rotsblok.

Herbronnen

Na een tijdje bij de poel gezeten te hebben, lopen we via een ander pad terug. Onderweg staan we stil bij een plek waar een klein stroompje onderbroken wordt door een fonteintje zodat je er water kan uit kan drinken of je fles kan vullen. Door een opening stroomt het water weer verder naar beneden. We stoppen en ik vraag Karin om eens goed te kijken. “He wat zonde, het water stroomt over en niet door het fonteintje. Het gat zit verstopt met bladeren”. Karin verwijdert de bladeren en dat werkt meteen. Ik vraag haar nu weer wat blaadjes terug te leggen en te voelen wat dit met haar doet. De tranen stromen, Karin gaat helemaal open, er komt heel veel uit, verdriet, onmacht, pijn, boosheid. Steeds vraag ik haar om met liefde de blaadjes weg te halen en er dan weer voor de opening te leggen en te voelen wat dat met haar lijf en haar gevoel en ook haar denken doet. Er komt meer rust. Er ontstaat op een gegeven moment zelfs een spel met het water en de blaadjes; stroom, blokkade, overstromen. Vanaf dat moment is Karin helemaal aanwezig.

Spanjereis

Heb je ook behoefte om weer met je eigen unieke bron in contact te komen? Ga dan dit najaar met ons mee. Van 17 t/m 22 oktober gaan naar Spanje om te herbronnen. Een reis naar buiten en naar binnen.

Ga je mee? Voor meer info: >>>

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Send this to a friend